U bevindt zich hier: Lies Verkeer

Hoi, hier zijn we weer. Het weekend is omgevlogen.
Aangezien er niet veel te doen is in Maracaibo gaan we vaak naar de malls (grote overdekte en heerlijk gekoelde winkelcentra). Er zijn er zeker wel een stuk of 7.Zaterdag hadden we de auto van de zaak. Marcel deelt deze Chevrolet met 3 duitse collega's die bij ons in de flat wonen. Soms wel lastig. Hoe Marcel zich door het verkeer manoeuvreert is echt geweldig. Na zoveel jaar rijervaring durf ik hier nog steeds het stuur niet over te nemen. Men hoeft geen rijlessen te nemen en er wordt alleen een kleine test afgenomen om een rijbewijs te krijgen.

Iedereen leert het rijden van familieleden of vrienden. Je kunt je dus wel voorstellen dat er in deze stad vele ongelukken gebeuren. Iedereen heeft een auto.
De meesten vallen van ellende uit elkaar. Van die grote amerikaanse bakken die uit de jaren 60 van de vorige eeuw zijn. Van a.p.k. keuringen hebben ze nog nooit van gehoord en wegenbelasting hoeft ook al niet betaald te worden. 1 euro voor een volle tank. Alla dat is nog eens goedkoop, niet! De meeste mensen hebben geen autoverzekeringen en zijn met ongelukken de sigaar.

Wij wonen temidden van een reeks restaurants waar veel rijkelui s'avonds zich tegoed doen aan al het lekkers. De auto's waar dit gedeelte van de maracucho's komen zijn SUV's (sport utility vehicles). Enorme hoge en vooral erg dure auto's staan te pronken in onze straat. Je kijkt je ogen uit.
Het verkeer is dus een wirwar van auto's en de bestuurders hiervan denken altijd voorrang te hebben. Ikke, ikke, en de rest kan stikke, mentaliteit. Vergis je niet als je een tegenligger ziet knipperen met zij grote lichten dat hij voorrang wil en niet zoals in Nederland juist als seintje

voorrang krijgt. Nu van richtingaanwijzers hebben de meesten nooit gehoord. Er ontbreken vaak de achteruitkijkspiegels. Ze gebruiken dan hun bijrijder die zijn arm uit het raam steekt. Bij de rode stoplichten staan ze als gekken te toeteren. Je moet van hun dus al gaan rijden als de auto's van rechts stoppen. Als voetganger ben je je leven niet zeker, In het begin schrik je je steeds een hoedje als er weer getoeterd wordt. Ze stoppen niet voor, maar op de voetgangersoversteek- plaatsen. Als je geluk hebt kun je er nog ergens doorwringen. Aangezien de voorruiten met folie (tegen de zon) zit kun je geen oogkontakt met de bestuurder maken.

Gek werd ik van angst soms. Enfin, alles went. De herrie zelfs die veroorzaakt wordt door allerlei autoalarmsystemen. Motoren die langs het huis racen. Toeteren, grote pick-up auto's met enorme boxen waaruit liederen galmen waarvan ik maar een woord versta. Chavez. Ja de verkiezingen staan voor de deur en dat zullen we weten.
Vandaag stond er voor het Plaza de Republica (schuin voor ons huis gelegen) een grote militaire auto vol met soldaten die nu al ongeregeldheden verwachten. Het zal met de dag erger worden. In de malls is er ook drukte en herrie van belang. Muziek uit allerlei winkeltjes. De mensen praten allen harder omdat ze de muziek moeten overstemmen. Schreeuwende kinderen enz. Als je uitgerust bent is het een gezellige drukte. Mensen met hoofdpijn kunnen beter ergens anders naar toe gaan Dit was het voor deze keer. Doei