U bevindt zich hier: Lies De eerste 5 maanden

Hier een berichtje uit het nog steeds erg hete Maracaibo. Begin juni zijn Marcel (mijn man) en ik naar naar Venezuela vertrokken. Marcel moet hier ongeveer in een jaar een nieuwe elektriciteitscentrale bouwen. D.w.z.de planning ervan. Met ieder twee koffers en nog zware handbagage kwamen we in Caracas aan. Gelukkig wachtte een venezolaanse collega, die in Caracas werkt, ons op om ons naar het nationale vliegveld te brengen en verder met het betalen van het overgewicht te helpen. 25 kilo teveel!

Het is vreselijk moeilijk om allerlei dingen op het vliegveld in Caracas aan de balies te regelen. Niemand spreekt hier engels!! Na anderhalf uur in de rij te hebben gestaan konden we eindelijk door de douane naar de gate. Het was wel even een overgang van businessclass van Iberia naar een klein inlands vliegtuig waar de temperatuur behoorlijk hoog is en waar menook nog eens op elkaar zit. De venezolanen zijn veel kleiner dan de doorsnee europeaan. De vlucht verliep goed en op het vliegveld van Maracaibo, genaamd Chinita, werden we door de chauffeur van de firma, naar het hotel gebracht. De eerste week is het natuurlijk heerlijk om niets te hoeven te doen dan alleen maar bij het zwembad liggen en te zwemmen, 's ochtends een ontbijtbuffet te nemen en terug te komen op de kamer en alles is opgeruimd. Ja een week is leuk, maar dan begin je te snakken naar een kopje koffie die je zelf wilt zetten. Ook het eten begon te vervelen. Steeds hetzelfde. Op het laatst gingen we door de erg gevaarlijke wijk op zoek naar andere eettentjes. Fast food of echte creoolse maaltijden. Marcel wordt om 6 uur gehaald en 6 uur s'avonds weer gebracht.
De hele dag zat ik alleen. Het maracucho spaans wat hier wordt gesproken is onmogelijk te volgen. Ze praten zoooo snel!!


Ik begon iedereen te missen en de hitte was haast niet te verdragen. 40 graden in de schaduw.
Maracaibo is het heetste gedeelte van heel Venezuela. Hierbij komen dan ook nog de uitlaatgassen en de hitte die door de airco's worden veroorzaakt, bij. Nog nooit in mijn leven heb ik zoveel zweet van mijn voorhoofd moeten wissen. Het liep met straaltjes in mijn ogen. Meestal zoek in dan verkoeling in een schaduwrijk plekje in de hoteltuin.

Na iets meer dan drie weken kregen we een flat in het nieuwe centrum. Het uitzicht is prachtig. Aan de voorkant kijken we op de brug die over het meer van Maracaibo loopt. De zijkant en de achterkant heeft ook zicht op het meer en in de verte, de golf van Venezuela.Erg veel leuke restaurantjes, allen op loopafstand en een mooi parkje met verschillende fonteinen. Op de maat van klassieke muziek spuiten in kleuren de fonteintjes omhoog. Erg mooi hoor, in het donker.

In de eerste instantie wilde ik niet in een flat en al helemaal niet midden in de stad wonen maar naderhand zag ik wel in dat het hier het beste is. Het is in heel Venezuela maar vooral in de grote steden heel gevaarlijk. Elke dag lees of hoor je weer van overvallen. Briefjes die men op auto's kleeft gedrengt in een of ander gevaarlijk spul waar men onmiddelijk van verdoofd raakt en je overal antwoord opgeeft. Ze horen je uit. Waar je woont. Waar de kinderen op school zitten, je pincode enz. Een vrouw van een collega is de dupe geworden en nog verkracht ook.
Je ziet hier bijna niemand op straat lopen. Alleen halfgare nederlanders die denken dat het niet zo'n vaart zal lopen. Haha.
De politie is ook al niet te vertrouwen en maken vaak machtsmisbruik. Kinderen van rijkere mensen worden bij de vleet ontvoerd en losgeld gevraagd. Bijna altijd krijg je je kind wel terug maar wel dood. Auto's worden bij de vleet gestolen en dan een paar dagen verder krijgt men een telefoontje dat je je auto mag terugkopen. Het gewone volk is zo arm en dit werkt de misdaad natuurlijk in de hand.

Onze flat, en ook de vele anderen, zijn allen omringt door een hoge muur waar dan ook nog eens schrikdraad opzit. Het hele etmaal zit er een portier die 's avonds dan ook nog eens een groot pistool krijgt om ons te bewaken zodat wij zonder angst kunnen inslapen. Het arme volk kiest voor Chavez omdat ze denken dat ze er beter van worden. Deze president strikt ze met kleine dingen. B.v. de ziektekosten te betalen en wat andere giften. Het is dus wel zo dat als je niet voor Chavez bent je je baan kwijtraakt en nooit meer aan de bak komt bij een of andere overheidsstelling.

Als je als leraar ergens solliciteert en ze zien dat je niet op hem hebt gestemd krijg je dus die baan niet. Je bent als goedopgeleide gedoemd om als taxichauffeur verder de kost te verdienen. De gesprekken heb ik dus met verschillende gehad en ik heb erg veel medelijden met deze mensen. Overigens kan ik de mensen hier nu al wat beter verstaan. Ik brabbel maar wat en meestal verstaan ze me wel. Ja je moet wel. Bijna niemand spreekt hier een woordje over de grens.

De flats zijn hier heel anders dan in Nederland.Bij elke slaapkamer is een eigen badkamer en bij mijn vriendin 5 stuks. Haar appartement bestaat uit 4 woonkamers. 2 keukens. 5 slaapkamers en dan die 5 badkamers. Ook nog 2 walk-in closets (kleedruimtes).Haar appartement beslaat een woonlaag.
Ze heeft een meisje voor de hele dag en een personal driver die haar kinderen naar school brengt en haalt. Af en toe mag ik hem lenen en stop hem ook wat toe. Onze flat is erg veel kleiner en ik maak het zelf schoon.

In elke kamer is airconditioning en daardoor niet zo extreem heet. Wij hebben een bescheiden woon en eetgedeelte, logeerkamer met badkamer. Onze slaapkamer bestaat uit twee gedeeltes. Ook een walk in closet en een grote badkamer met bidet die nu buiten werking is omdat het water i.p.v. tegen mijn edele delen, tegen mijn benen spoot. Het ergste komt nog. Wilde meteen het kraantje wat ernaast dichtdraaien. Helaas ging niet. Water spoot verder en kwam al de slaapkamer ingestroomd.

Het putje in de grond werkte ook niet. Nu, in de keuken had men mij de hoofdkraan laten zien. Vond het toen wel een gek ding. Drie keer raden dat kraantje was afgebroken. Buurvrouw erbij. Onze dochter water hozen. Het liep steeds verder in kasten en de slaapkamer in. De reddende engel was de huismeester die het toch voor elkaar kreeg het kraantje dicht te draaien. Poeh dat was wel even heel lang zweten om het water weer weg te scheppen.Dit zijn een van de dingen die regelmatig voorkomen. Er is overigens nog steeds niemand gekomen om het te repareren. Wel komt er zomaar zonder dat ik hierom heb gevraagd, een andere wasmaschine en droger. Leuk als het goed funktioneert. Helaas hij lekt en ook neem het alleen het kokendhete water uit de boiler. T-shirts van Marcel gekrompen. Het is een wasmaschine van amerikaans makelij die dus op de warme en koude kraan wordt aangesloten. Al een volle week probeer ik mensen ervoor te krijgen via de huisbaas. Krijg ik via via te horen dat dat domme mens de gebruiksaanwijzing wel niet goed zou hebben doorgelezen. Nou die was in het engels!!!!
Manana. Alles manana.

Nada. Niets dus. Hetzelfde geldt op het werk van Marcel. Al die duitsers worden ook gek van die lui hier met hun beloftes die niet worden nagekomen. Nu wat leuks. Op het dak hebben we een zwembad. Heerlijk. Er staat meestal ook een klein briesje zodat het er heerlijk vertoeven is. Ook eten we elke week weer in een ander restaurantje wat in Nederld niet kan omdat het veel te duur is. Hier zijn de prijzen in de restaurants ongeveer de helft dan van die in Nederland.
De jugos (versgemixte sappen) zijn kostelijk. Meestal nemen we er een na een wandeling.

Op het ogenblik is het de regentijd en de laatste week heeft het behoorlijk veel ge-onweerd. Mooi gezicht trouwens, die bliksem schichten op het meer. Elke avond zijn er ook verderop, in de richting van Merida, catatumbes te zien. Dit zijn ook bliksemschichten die waarschijnlijk door de ozonlaag worden veroorzaakt. De wetenschappers zijn nog niet achter de oorzaak van dit verschijnsel. Na de regen is het weer over de 30 graden. En door de verdamping net een sauna buiten. Oke. dit was het voor nu. tot snel.