U bevindt zich hier: Lies Aruba 2007

Onze trip naar Aruba. Heerlijk een weekeinde genieten van het christalheldere water van de Caraibische zee.Aangezien we geen visum hebben voor Venezuela moeten we noodgedwongen elke drie maanden even het land verlaten om de stempel in ons paspoort te vernieuwen. Nu wie wil dit nu niet! Het wordt ook nog eens betaald door de zaak. Aruba heeft een lang strand, in tegenstelling tot Curacao die kleine baaien heeft met strandjes. Het eiland is zeer schoon en de huizen goed onderhouden. Het klimaat is ook heerlijk met de passaat wind. De mensen zijn erg beleefd en vriendelijk. Kortom, een paradijsje.

Hier zie je een van de vele ezels die aan de noordkust rondliepen. De noordkust bestaat uit koraalrotsen waar de hoge golven tegen breken. Heel anders dus dan de zuidwest kust die uit een lang strand bestaat en de zee rustig is.
Als je van cactussen houdt ben je hier goed. het wemelt ervan. Ook de aloe met metershoge bloemen zijn prachtig om te zien. Heel af en toe zie je een verdwaalde toerist die dezelfde ronde over het eiland maakt. Meestal amerikanen.

Met de gehuurde auto de noordkust af op zoek naar mooie plekjes.  Voor onze hotelkamer zat deze prachtige leguaan te zonnen.  Bij de "tunnel of love", een grot waar we niet in konden omdat er geen gids aanwezig was  Marcel reed met de auto ook bijna over een slang. Hij was al dood. Waarschijnlijk door een andere auto overreden. 

Ontmoeting. Aangezien we wisten dat de vader van Eleanor( Henk) hier tijdelijk werkt, gingen we naar hem op zoek. Gelukkig is de raffinaderij niet zo groot en vonden we hem bij de eerste gate. Hij was erg verrast en herkende ons in de eerste instantie niet.
Bij het hotel waren twee zwembaden. Een voor de vlotte en kinderen met glijbanen en pipapo. Andere was voor de gezapige amerikanen die alles rustig aan deden. Dit i.v.m de overtollige kilo's. Ik voelde me er af en toe best slank!

Het etentje in Texas de Brazil. De eerste avond zijn we met Peter, een collega die dus ook even het land uit moest, gaan eten in dit waanzinnig goede restaurant. Het vlees werd op spiessen op de grill bereid en aan de tafel afgesneden. Helaas heeft Marcel het de volgende dag moeten bezuren in verband met een jichtaanval. Het wemelt er van de goede restaurants. Zaterdag zijn we bij een visrestaurant gaan eten. Dus geen rood vlees meer voor Marcel! Dit restaurant was op een soort boulevard, dus in de open lucht. Heerlijk zo s'avonds buiten eten.  

De eerst foto is op de westpunt van het eiland gemaakt. Op de achtergrond zie je Oranjestad.
De tweede foto is de fabriek van de goudmijn uit vroegere tijden. Deze bevindt zich aan de noordkust.
De laatste foto is van de national bridge, d.w.z. de overblijfselen ervan. In 2005 is hij door de invloeden van het beukende water ingestort. Jammer hoor. Maar het is en blijft een toeristische trekpleister.

Op de bovenstaande beelden ontmoetingen met vrienden uit de Curacaose tijd.
Linksboven met Bernadette en Raymond, die zich 12 jaar geleden in Aruba hebben gevestigd om daar een gezinnetje te stichten, 3 kinderen hebben ze in die tijd gekregen. Ze wonen in een prachtig huis met zwembad in de tuin.

Dan zondagavond op een barbecuefeest bij de familie de Souza, vrienden die wij nog uit Krimpen a/d Ijssel kennen. Rechtsboven zie je Amber en Lies, linksonder Philip met Marcel. Wel heel toevallig kwam ineens Maria, een vroegere collegaatje van Marcel,de tuin binnenlopen. Maria werkte 6 jaar geleden in Venezuela met Marcel. Nu is ze met een amerikaanse man getrouwd en zijn ze buurtjes van Ambar en Philip.