U bevindt zich hier: Lies Mérida

Onze 4 daagse reis naar Mérida.

In Venezuela noemt men de paasweek de "Semana Santa"
De meeste mensen gaan dan naar het noorden van Venezuela dus naar de vele stranden, of juist naar het Andesgebergte, in het zuiden.
Donderdag om 8 uur vertrokken we uit Maracaibo en stonden voor de brug al een uur in de file. Om half 5 in de middag kwamen we in Mérida aan. Gelukkig was er al in het eerste hotel dat we aandeden een drie persoonskamer voor ons.
De temperatuur was erg aangenaam en het was een heerlijkheid om zonder airconditioning te slapen. In Maracaibo was het die week tot 39 graden geweest!
Vrijdag vroeg zijn we naar een guesthouse gereden waar we van wisten dat er excursies georganiseerd werden. Stefan, een duitser die al 17 jaar in Mérida woonde, bood ons aan om een dag met ons door de omgeving te rijden. Het was een gezellige dag.
De zaterdag, oei alweer vroeg op, zijn we naar de kabelbaan gaan kijken, de stad gaan bezichtigen en in de late namiddag zijn Marcel en Vic met een Landcruiser de berg opgereden om te gaan paragliden. Aangezien er geen plaats in de auto was ben ik in het hotel gaan relaxen en gaan bidden dat ik mijn dochter weer heelhuids zou terugzien. Zondagochtend gaan ontbijten in een panedaría en de auto op het kerkplein geparkeerd. Toen we wilden wegrijden moesten we eerst wachten totdat de begrafenismis in de kerk was afgelopen. Al de auto's bleven gewoon op de straat staan!!
De terugweg naar Maracaibo was zeer vermoeiend. We hadden een andere route, die door de bergen genomen, en dat kostte enorm veel tijd. Door de vele haarspeldbochten was ik niet erg lekker. Ook de ijle lucht maakte ons wat duizelig.
Wel nog interessante dingen gezien. Tegen 9 uur waren we pas thuis. D.w.z. 11 uur reistijd.

In de bergen! Hier staan we voor het dorpje " Pueblo Nuevo" midden in het Andes gebergte ten westen van Merida. Het is hier over de 30 graden terwijl een half uur hier vandaan, in de stad Mérida, de temperatuur 25 of nog lager ligt.

Pueblo Nuevo Hier zie je een historisch bergdorpje dat we bezochtten, Pueblo Nuevo del Sur. Hoewel dit stadje niet is gerestaureerd, werd het in 1960 wel uitgeroepen tot nationaal monument en heeft het daardoor een zekere beschermde status. Het werd in 1700 gesticht op de plaats waar zich vroeger een indiaans dorp bevond.

Pueblo Nuevo Uit het raam van een posada ( pension ) in Pueblo Nuevo

Op bezoek bij een familie in het dorp Bij een goede kennis van Stefan (de gids) kregen we een zelfgemaakte sap van guayaba. Deze senora is van een oud geslacht van dit dorp.

Drie muzikantjes Bij deze mevrouw zijn deze drie beeldjes ondergebracht. Ze kwamen uit een opgegraven graf van 3500 jaar oud. We mochten ze vasthouden.

De rivier Chama Een prachtig gebied met ook veel watervallen.

Stefan Stefan, onze persoonlijke gids voor een dag, laat ons de binnenkant van de aloe zien en vertelt ons over de werking van de alo.

Suikerrietplantage Een bezoekje aan een suikerrietplantage met een fabriekje waar de suiker uit het riet wordt gehaald. Hier zie je de vormen waar de suiker in blokken, de "pabellons", wordt gegoten.

Rond Mérida. De bergen zijn hier wel 4600 meter hoog.

Termieken Stefan laat ons de onderwind voelen. Dit maakt de paragliding hier mogelijk. Volgens Stefan kun je je schuin voorover buigen boven de afgrond en de opwaartse winddruk voorkomt dat je het ravijn indondert!

Gier De gieren liepen hier, in afwachting, dat er zo'n waaghals als Marcel, naar beneden stort om dat hij meent te kunnen vliegen.

Una Vista maravillosa Nogmaals een prachtig vergezicht.

Koffieplantage De ingang van een gewezen koffiehacienda. We wisten niet dat onze dochter eigenaresse van deze hacienda is!

Hacienda De koffiebessen werden op deze stenen vloer te drogen gelegd. Dit deed men om het velletje er af te krijgen nadat ze dagen in het water hadden gelegen.

Koffie Dit is dus een koffiestruik. Victoria plukt net een paar besjes af voor de verzameling.

Cacao Nu de wilde cacao nog. Deze vrucht is wel ietsjes groter dan de koffiebes.

Teleférico Zoals je ziet kan de kabelbaan, teleférico, ook wel eens kapotgaan. Er was een erge vertraging opgetreden. Ik vond het niet zo erg dat we niet meekonden. Het was voor 5 dagen al volgeboekt.

Plaza Bolívar in Mérida ... met op de achtergrond de mooie kathedraal.

Heledería "Coromoto" Dit is de ijswinkel in Merida, die het Guinnes Book of Records heeft gehaald. Je kunt namelijk kiezen uit 700 soorten ijs. De gekste smaken zoals knoflook, inktvis, gember enz. Lies en Victoria staan al een half uur vóór openingstijd als eerste voor de deur. Je ziet alleen het begin van de rij, het lange gedeelte staat om de hoek.

Dit zijn dus de smaken! onder andere zie je op dit bord wortelijs, asperge-ijs, tonijnijs etc.

Parapente Victoria met haar piloot José letterlijk in de wolken. De zenuwen vielen dan ook erg mee. Door de de hete lucht van Maracaibo die samenkomt met de koude lucht van de bergen vormt de luchtdruk zich dan ook als de perfecte locatie om te paragliden naast het mooie uitzicht.

oftewel paragliding De schaduwfoto van het paragliden. Ja, het bewijs.

Na de landing José die onze dochter ook weer liet landen na een vlucht van ongeveer 30 minuten.

Condor reservaat De berg wordt bewoond door condors. Jammer dat het regende en de stenen erg glad waren. We hebben de klim dus maar niet gewaagd.

Uitkijken! Deze waterval liep over de weg.

Gedenkteken Een van de vele gedenktekens. Een schattig klein kerkje. Niet schattig is de achtergrond van dit kerkje. Er zijn op deze plaats mensen door een verkeersongeluk om het leven gekomen. Je wilt niet weten hoeveel auto's er hier in de ravijnen zijn terechtgekomen.

Puur natuur De penen worden hier met het water van de berg schoongspoeld. Langs de kant van de weg verkochten de indianen hun zelfgekweekte groenten zoals, prei, bloemkool, en kruiden.

De kapel in Mucuchíes De door Juan Felíx Sánchez gebouwde capilla in San Rafael de Mucuchíes. Hij heeft deze kapel alleen met grote keien opgebouwd en was er klaar mee toen hij 84 jaar oud was!

Paso El Águila Op de terugweg hebben we de route over de Paso El Águila genomen, deze Adelaarspas bevindt zich op een hoogte van 4007 meter. Het is er permanent ijzig koud voor venezolaanse begrippen namelijk 6 Celcius. Marcel loopt naar het adelaarsmonument en let eens op hoe hij nog gekleed is in vergelijking met de andere venezolaanse reizigers!

Op 4007 meter De wazige achtergrond wordt veroorzaakt door de wolken. We voelden ons dan ook echt in de wolken!

Atrapa de sueño Van deze indiaanse vrouw kochten we onze dromenvangers. Zie rechts op de foto.

El Águila Dit monument herinnert aan het feit dat Simon Bolívar met zijn troepen over de pas gemarcheerd is in 1813, op weg naar zijn triomfale intocht in Caracas.