U bevindt zich hier: Victoria Weer terug

Terug naar Maracaibo

Wat kan er nou nog gebeuren Lies? Dit zei m’n vader nog met een geruststellende stem op donderdagavond, de dag voordat we zouden vertrekken. “Ja mam doe nou niet zo stressen”. Na een avond heerlijk te hebben gegeten met Eleanor bij een argenstijns restaurant in Hellevoetsluis (is echt een aanrader :p) en alles te hebben gepakt (op m’n enkelbandje na blijkt later), ik denk als ik nou ga slapen kan ik absoluut niet opstaan dus ik mezelf lekker op de bank met een kopje thee voor de tv gezet gaan Roman en mama allebei wel slapen. Ik heb tot 3 uur de biografie van Hugh Hefner gekeken op E! En dat had ik beter niet moeten doen want die anderhalf uur dat ik toch maar ben gaan liggen zag ik alleen maar die chicks van de playboy mansion voor me :s.

Dus uiteindelijk om half 5 weggereden naar Schiphol, stonden we bij de incheckbalie zegt die meid even dat ik niet mee mag omdat ik geen visum heb. Ja hoor eens waarom was dat de vorige keer geen probleem dan? “Ja daar was ik niet bij”. Dus wij bij de Iberiacounter vragen: “oh joh het is nog vroeg geen probleem ik maak dit wel even in orde” J...overigens we zijn niet geupgrade L.

Eenmaal in het vliegtuig naar Madrid, ik zat bij het raam m’n moeder in het midden... komt Dinand Woesthoff van Kane ineens binnenlopen! Ik tikte m’n moeder aan en kijk mam.. gaat hij ineens naast m’n moeder zitten. M’n moeder keek me aan en vroeg wat is er? “Nee niets laat maar (a)”. Aangekomen in Madrid blijkt dat het vliegtuig 4.5 uur vertraging heeft! Paniek heerst want zo kunnen we geen vlucht in Caracas meer krijgen, na zoveel wachten, telefoontjes te hebben gepleegd en bij de Iberiacounter weggestuurd te worden zitten we dan eindelijk in het vliegtuig. Voor de mensen die ooit via Iberia wilden boeken: er zijn betere vliegtuigmaatschappijen geloof me, grotendeels van jullie weten ook wat er de vorige keer was gebeurd.

Gracias a dios en ook natuurlijk mijn vader en zijn company werden we opgewacht door Antonio een hele lieve jongen die ons naar Caracas bracht en ons achterliet in een 5-sterrenhotel. Daar was op z’n zachtst gezegd niets om op aan te merken :D het was jammer dat dat alleen maar voor te slapen was. De volgende ochtend om haf 7 stond Antonio weer in de lobby om ons naar het vliegveld te brengen. Dit is gelukkig weer allemaal goed gegaan en het was leuk om weer thuis te komen. Nu nog steeds even de jetlag wegwerken maar dat komt goed. Vanavond gaan we naar een school voor een spaanse cursus en mijn huwelijk met mijn Toshiba gaat ook nog steeds goed J.