U bevindt zich hier: Victoria Punto Fijo

Vrijdagavond 6 uur, het weekend voor het carnaval, Feline belt me op: "Hey chick heb je wat te doen dit weekend?" Ik: "Ehm nou nee niet echt". "Dan komen we je over een uur ophalen om naar het strand te gaan!" Whaaa super gewoon, in een uur heb ik alles gepakt wat ik nodig zou kunnen hebben en na eerst een nacht bij Carlos z'n familie in Cabimas te hebben geslapen vertrokken we zaterdagochtend vroeg richting Punto Fijo aan de kust onder Aruba. De weg erheen was heel mooi, totaal anders dan die grote chaotische stad Maracaibo en de natuur verruilde zich in een woestijnachtige omgeving.

Na 7 uur in de auto te hebben gezeten kwamen we dan eindelijk aan in onze private beachhouse. Dit was echt geweldig, het huis is van familie van Carlos en ligt gewoon op het strand 3 meter voor het water.

Carlos had kreeft klaargemaakt, levend gekookt maar wel superlekker..

Van links naar rechts Feline, ik, Linda en Jennifer. Na een strandwandelingetje, modderpeeling en een zoektocht naar mooie schelpen even liggen in het water. Het water was zo blauw en op wat zeewier na heel helder.
(hee guys, even dubbelklikken op de foto!!!!)

De eerste 2 nachten hebben we een groot kampvuur gemaakt en tot diep in de nacht gezellig gepraat (zover ik het kon begrijpen en zij mij) en gedronken. Ik ben weer wat scheldwoorden in het spaans wijzer en zij weer wat in het engels, oh ja ik heb ook nog een vallende ster gezien onder een hemel van duizenden blinkende sterren. Ik heb zo genoten van de zee, zon, mensen om me heen. Iedereen was zo aardig en de ouders van Carlos zo gastvrij (wie zou vreemde mensen zomaar op vakantie meenemen) ook sliep iedereen gewoon in de harde muziek door die tot in de nacht vanaf de ochtend werd gedraaid. Ook konden we de radio van Aruba ontvangen omdat we er zo dichtbij zaten en hebben we wat van de carnaval gehoord.

Met 11 mensen zou je denken waar plaats je die allemaal maar behalve Carlos, Feline en ik sliep iedereen in z'n eigen hangmat dat wil zeggen Carlos zijn vader, stiefmoeder, halfzus, halbroer, 2 vriendinnen en 2 vrienden. Toch kon het in de nacht ook nog een beetje koud zijn.

Helaas zat het er dinsdagochtend weer op. Onderweg nog even de vuilnis dumpen, het werd gewoon midden in een mooie natuurlijke stortplaats gestort door iedereen om vervolgens over 20 jaar te zijn vergaan. Als ontbijt zijn we in Coro gestopt om een empanada te eten en afscheid van Paola, Juan en Razer genomen. Behalve dat we ongelukken onderweg tegenkwamen waaronder 3 vrouwen zijn verongelukt en je ziet dat mensen als een gek aan het inhalen zijn zelfs op heuvels en bochten, en er maar één éénbaansweg in die richting loopt zonder enige vangrail en er voor veel mensen alcohol in het verkeer doodnormaal is, is de reis toch weer goed verlopen.